Belki kullanılan malzemenin (nisbeten) "basitliği", belki "zamanla solar" endişesi, belki de bazı eğiticilerin dahi suluboyanın önemini anlamadaki eksiklikleri, Suluboyanın yeterince ilgi görmesini engellemiş gözüküyor... (İnternetteki bazı bilgilere göre, Suluboya malzeme üreticileri, ürünlerinin görünümünü-türüne göre-kırk ile yüz yıl arasında koruyabildiğini beyan etmektedir...) Toplumun ilgisi yeterli düzeyde oluşamayınca, bazı kaliteli Suluboya ressamlarının dahi, Yağlıboyaya-Akriliğe döndüklerini görmek hüzün verici... Geçim derdi sanatın önüne geçince, söylenecek fazla söz kalmıyor... Bu noktada, resim yarışması düzenleyenlerin, meselenin neresinde durduklarını sorgulamalarının uygun olacağını belirtmekle yetinelim...
Bu sitenin amacı, şüphesiz ve öncelikle, ürettiklerimin tanıtımı... Yani, ticari bir beklentimizin olduğu açık... Ancak, en az onun kadar önemli gördüğümüz ikinci amacımız ise, "Suluboyaya bulaşanların sayısını artırmak"... Çekinmeye gerek yok; Suluboya sanıldığı kadar bulaşıcı (!) değil; su bazlı, yani, suda çözünebilir olduğundan çevreye pek zarar vermiyor. Şüphesiz, evde yeni yıkanmış tül perdenin önünde, Pol Ladent gibi, sıçratma yöntemi ile çalışmadığınız sürece !
Resim öğretiminde, Okulların, Sanat Akademilerinin yeri tartışılmaz... Zaman ( ve diğer şeyi) bulabilenler için, Resim Kurslarının önemi de büyük; pek çok (sonradan) sanatçı bu yolla yetişiyor. Benim izlediğim yolun da, bazı resim meraklılarının izleyebileceği geçerli bir yol olduğunu düşünüyorum... Yabancı literatürde "self taught" , yani "kendi kendine öğrenme" olarak adlandırılan yol... Bu yolla, "ressam" unvanını fazlasıyla hak eden, yabancı-yerli bir çok sanatçı mevcut... İleride, yeri geldiğinde, bunlardan da bahsedilecektir. İnternetin, başka bir kaynaktan eğitim alsın veya almasın, resim yapmayı öğrenmek isteyenlere ve öğrenmekte olanlara çok geniş ufuklar açtığını da belirtmeliyim; bu imkanın kıymeti bilinmeli...
